میلاد عظیمی، پژوهشگر و منتقد ادبی در پی درگذشت این استاد دانشگاه، پنجشنبه، ۲۲ تیرماه در یادداشتی نوشته است: «شهرام آزادیان را از وقتی که شناختم- بیست و پنجشش سال پیش- تا امروز که خبر درگذشتش را شنیدم، در جستوجوی کتاب دیدم. کتابشناس کاربلد مبرزی بود. مقام اصلی او گوشه کتابخانه و کتابفروشی و کهنهفروشی بود. فیالواقع کهنهفروشیها را شخم میزد. چاپهای متعدد یک کتاب را میدید و اگر میشد میخرید. در خریدن کتاب خوب، به قیمت مناسب و ایبسا ثمن بخس، از آیات ربانی بود. وقتی از کتاب نفیسی که خریده بود یا نشان کرده بود، حرف میزد، چشمانش برق شیطانی میزد.
اشراف و معرفت عمیقی بر منابع تحقیق و روش درست تحقیق و کارنامه محققان و ایرانشناسان داشت. اصلا در عوالم علامه قزوینی و مینوی و نفیسی و فروزانفر دم میزد. مدام کتاب میخواند. حیف که وسواس علمی و کمالطلبی بیحد و بی دل و دماغی، مانع شد که بهفراخور دانش و فضل فراوانش بنویسد. رساله دکتریاش را هم چاپ نکرد با اینکه استاد ایرج افشار چندبار از او خواسته بود که آن را برای چاپ در بنیاد موقوفات آماده کند. هربار به بهانه تکمیل تن زد.
محضری ف.. ...
ادامه مطلب
